Rok Jubileuszowy 2025

ROK JUBILEUSZOWY 2025

W Kościele Katolickim Jubileusz lub Rok Jubileuszowy jest to czas odpustu zupełnego, czas pojednania, nawrócenia i odpuszczenia grzechów. Nazwa właśnie pochodzi od hebrajskiego „Jobel” i oznacza dokładnie „kozioł” a odnosi się do rogu kozła używanego w świętych ceremoniach religijnych. Rok Jubileuszowy zatem jest przede wszystkim rokiem Chrystusa. Bierze się to ze Starego Testamentu, z księgi Izajasza gdzie Chrystus jest tym, który wypełnia starożytny jubileusz przychodząc jako ten, który „obwieszcza rok miłosierdzia Pana”. 

Jubileusz potocznie jest też zwany „Rokiem Świętym” nie tylko dlatego, że rozpoczyna się i kończy podniosłymi ceremoniami oraz jego trwanie naznacza też wiele ważnych uroczystości. Jest on również po to by promować świętość życia i do tej świętości zachęcać. Rok Jubileuszowy może być zwyczajny, czyli odbywający się regularnie co określony czas, obecnie co 25 lat, lub nadzwyczajny, ze względu na wyjątkowe wydarzenia lub rocznice.

Tak oto ostatni Jubileusz zwyczajny odbywał się w roku 2000 i przewodniczył mu papież Jan Paweł II. Ostatni zaś Jubileusz nadzwyczajny ogłosił papież Franciszek w roku 2015 ze względu na wydarzenia w Syrii i był to rok miłosierdzia.

HISTORIA JUBILEUSZU

Historia Roku Jubileuszowego sięga XIII wieku. Wówczas, dokładnie 22 lutego 1300 roku (wówczas liczony był jako 1299), papież Bonifacy VIII swoją papieską bullą ustanowił pierwszy Rok Jubileuszowy. Głosiła ona c ałkowity odpust dla tych osób, które w roku 1300 miały odwiedzić Bazylikę Świętego Piotra i Bazylikę Świętego Pawła za Murami. Przy czym mieszkańcy Rzymu mieli to uczynić trzydzieści razy w ciągu owego roku, zaś osoby, które nie pochodziły z Rzymu piętnaście razy.

Rok Jubileuszowy miał pierwotnie odbywać się co 100 lat. Jednakże w 1350 roku papież Klemens VI skrócił ten okres do 50 lat. Następnie zaś papież Urban VI zmienił na 33 lata, czyli czas ziemskiego życia Chrystusa. Ostatecznie w XV wieku papież Paweł II ustanowił Jubileusz co 25 lat. Niektórzy papieże również dodatkowo ogłaszali Rok Jubileuszowy Nadzwyczajny.

W celu uzyskania odpustu jubileuszowego należy spełnić następujące warunki:
➔ wzbudzić intencję zdobycia odpustu;
➔ skorzystać z sakramentu pokuty w Roku Świętym;
➔ wykluczyć wszelkie przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu;
➔ przyjąć Komunię Świętą;
➔ pomodlić się w intencjach wyznaczonych przez papieża;
➔ nawiedzić, odbyć pielgrzymkę do miejsca jubileuszowego i tam pobożnie uczestniczyć w wybranej celebracji: Mszy św., nabożeństwa Słowa Bożego, Liturgii Godzin, drogi krzyżowej, różańca, recytacji hymnu „Akatyst”, lub w nabożeństwie pokutnym zwieńczonym indywidualną spowiedzią albo odprawić indywidualnie lub w grupie, adorację eucharystyczną i rozmyślanie zakończone modlitwą „Ojcze nasz”, wyznaniem wiary i modlitwą do Matki Bożej.

Wierni nie mający możliwości, z ważnych powodów, uczestnictwa bezpośredniego w uroczystych celebracjach i pielgrzymkach, mogą uzyskać odpust jubileuszowy uczestnicząc w nich za pośrednictwem środków komunikacji medialnej, odmawiając pobożnie modlitwę „Ojcze nasz”, wyznanie wiary i inne modlitwy z intencjami Roku Świętego ofiarowując swoje cierpienie lub życiowe trudności.

Ponadto, odpust jubileuszowy mogą uzyskać wierni biorący udział w misjach ludowych, rekolekcjach lub spotkaniach formacyjnych poświęconych treściom Soboru Watykańskiego II i Katechizmu Kościoła Katolickiego.

Odpust jest również przypisany do dzieł miłosierdzia i pokuty, które świadczą o podjętym nawróceniu. Uzyskają go wierni spełniający uczynki miłosierdzia względem ducha i względem ciała oraz powstrzymujący się w duchu pokuty od błahych rozrywek, zbędnej konsumpcji i przekazujący zaoszczędzone w ten sposób środki na pomoc ubogim, dzieła o charakterze religijnym lub socjalnym, a także poświęcający część swojego wolnego czasu na wolontariat, który służy interesowi społeczności lub inne podobne formy osobistego zaangażowania.

Wierni, którzy spełniając stawiane warunki, tego samego dnia, przystąpią po raz drugi (uczestnicząc we Mszy św.) do Komunii Św., mogą uzyskać po raz drugi odpust zupełny dla osoby zmarłej.